Andy Marine'de pratik üretim bilgisinin zaman içinde oluşturulan en değerli varlıklardan biri olduğuna inanıyoruz.
Atölyemizde, malzeme seçimi ve döküm süreçlerinden son işlem ve kalite kontrole kadar paslanmaz çelik denizcilik donanımları üzerinde yıllarca çalışmış mühendisler, üretim uzmanları ve deneyimli teknisyenler bulunmaktadır.
Bu içgörülerin çoğu günlük üretim deneyimi yoluyla öğrenilir: Bir bileşenin neden arızalandığını, farklı malzemelerin deniz ortamlarında nasıl performans gösterdiğini ve güvenilir donanım geliştirirken gerçekte hangi ayrıntıların önemli olduğunu anlamak.
Ancak bu pratik bilgi genellikle yalnızca atölye içinde paylaşılır ve kaynak bulma ve mühendislik kararları veren müşterilere nadiren ulaşır.
MÜHENDİS KONUŞMALARI, bu sohbetleri organize etme ve denizcilik donanımının arkasındaki üretim deneyimini paylaşma çabamızdır.
Bu seri aracılığıyla malzemeleri, üretim süreçlerini, tasarım hususlarını ve gerçek dünyadan alınan dersleri bir denizcilik donanımı üreticisinin bakış açısıyla tartışıyoruz.
Bugünün ENGINEER TALKS Bölüm 29'u, editörüm tarafından yazılan Engineer Li tarafından sunulmaktadır.
Ped Görünürdür; Baypas Olmayabilir
Braket tabanı ile alüminyum arasında düzgün, metalik olmayan bir ped bulunan, alüminyum hardtop çerçeveye cıvatalanmış paslanmaz bir braket düşünün. Bir fotoğrafta bağlantı izole edilmiş görünüyor - parlak bir polimer bariyer iki metali ayırıyor - ve tasarıma bu temelde imza atmak cazip geliyor. Ped görünen kısımdır; Bağlantı elemanları, bağlantının nasıl davranacağına karar veren şeydir.
İletken bir baypasın tabandan geçmesi gerekmez. Düz bir deliğin duvarına dayanan bir cıvata sapının içinden, ped yerine alüminyum bir omuz üzerinde oturan bir rondelanın içinden veya alüminyumun kendisine kesilmiş dişlerin içinden geçebilir. Bu yollardan herhangi biri, pedin kırmayı amaçladığı metal teması yeniden kurar ve donanım bozulduğunda hiçbiri görünmez.
Dolayısıyla yararlı sonuç, pedin başarısız olduğu değil; tam olarak bir pedin yapabileceği şeyi yapıyor olabilir. Soru, tasarımın bir elemanı değil de eklemin tamamını dikkate alıp almadığıdır.
Önce İletken Rotayı, Sonra Islak Rotayı Takip Edin
Paslanmaz ve alüminyum arasındaki temas tek başına galvanik korozyonu sürdürmek için yeterli değildir. Üç koşulun aynı anda aynı hizada olması gerekiyor: iki farklı metal, aralarında elektriksel olarak iletken bir bağlantı ve boşluğu dolduran bir elektrolit (deniz suyu veya tuz yüklü nem filmi). Herhangi birini kaldırdığınızda hücre çalışmaz. Kuru bir bağlantı reaksiyonu sürdürmez.
Bu özet diğer yöne yanıltıcı olabilir. Galvanik hücreyi kesintiye uğratmak, alüminyumu her türlü arıza durumundan korumakla aynı şey değildir; çatlak korozyonu, lapa korozyonu ve tuz lekelenmesinin kendi nedenleri vardır ve galvanik çiftin ele alındığı yerde bile devam edebilir. Etkili elektriksel ayırma, bu galvanik çiftin iletken yolunu keser. Su yönetimi bağlantının farklı bir bölümünü ele alır: elektrolit erişiminin sınırlandırılması ve diğer yerel korozyon türlerini destekleyebilenler de dahil olmak üzere kalıcı ıslak cepler.
Alan sorunun ıslak tarafına aittir. Galvanik şiddet, etkili katot ve anodun göreceli alanlarına bağlıdır: çok daha büyük bir katodun yanında açıkta kalan küçük bir anot, yoğun saldırıya maruz kalabilir. Ancak atmosferik veya tekrar tekrar ıslanan bir bağlantıda, ince, kırık bir film yüzeyin yalnızca bir kısmına temas ettiğinden, aktif alan herhangi bir anda bileşenin tamamından çok daha küçük olabilir.
Bağlantı Elemanı Neden Taban Kadar Önemlidir?
Temel gerçek, iplik yolunun metal olmasıdır. Geçişli cıvata düzenlemesinde sap, kelepçe yükünü taşırken alüminyum duvara dayanabileceği düz bir boşluk deliğinden geçer. Dişli bir düzenlemede diş doğrudan alüminyuma kesilir, böylece tüm kavrama uzunluğu boyunca vidalanır ve alüminyum ağ kullanılır. Başlığın veya somunun altındaki metalik olmayan bir rondela yalnızca aralarında bulunduğu yüzleri ayırır; başka bir şey değil. Alüminyuma takılan dişler ve başka bir dayanma yüzeyindeki ikinci temas hakkında hiçbir şey söylenmiyor.
Bu, açıkça ifade etmeye değer bir düzeltmeye yol açmaktadır. Bir tasarımın gerçekten cıvatalı bir bağlantı yoluyla tam elektriksel ayırma gerektirdiği durumlarda, dayanma yüzeylerinin yalıtılması işin bir kısmıdır ve cıvata geçişinin yalıtılması diğer kısmıdır; pullar ve bir manşon veya burcun her ikisi de gerekli olabilir. Ancak ayrı bir geçidin etrafındaki manşon, doğrudan alüminyuma bağlanan dişleri yalıtmaz: manşon, dişli dişe dönüşen bir vidayı değil, bir delikten geçen bir cıvatayı yalıtır. Bu düzenlemenin kendi onaylı çözümüne ihtiyacı var ve "bir yıkayıcı takmak" bu değil.
Mekanik olarak bağlantının çeşitli arayüzleri vardır: üstte kafa ve rondela yatağı, deliğin içindeki sap, uzak tarafta somun, rondela ve destek ve sabitleme düzenini tamamlayan birbirine geçmiş dişler. Yalnızca pedin gözden geçirilmesi kafa yatağını, delik duvarını, alt tarafı ve dişleri göz ardı eder. Bir tasarım yolu bir arayüzde kesiyor ancak metalleri birbirine bağlayan başka bir arayüz bırakıyorsa, izolasyon iddiası geçerli değildir.
Yalıtım Parçası Hala Mekanik Bağlantının İçinde Duruyor
Bir yalıtım malzemesi belirleyip parçanın mekanik görevini unutmak kolaydır. Yalıtım rondelası veya yastığı, bağlantı yerinin taşıma veya yük aktarma düzenlemesinin bir parçası olabilir; görevi konumuna ve ataşman tasarımına bağlıdır. Destekleyen bir takoz veya vinç dekoratif değildir. Yüklü bağlantılardaki yalıtım bileşenleri, malzeme ve geometri temas ve yük koşullarına uymadığında hasar görebilir veya ezilebilir; bu nedenle, yalnızca "iletken olmayan" bir etiket değil, özelliklere sahip bir malzeme olarak bağlantı elemanıyla aynı incelemeyi hak ederler.
Gerilim budur: Elektrik yolunu kesen kısım genellikle yükü ileten kısımdır. Yalnızca elektriksel ayırma için seçilen bir ped, bağlantının mekanik görevine uygun olmayabilir; Uygun olmayan bir yalıtkan yük altında hasar görebilir veya ezilebilir. Azaltma, maddi bir öneri değil, yalnızca elektrik direncini kontrol etmek yerine yalıtkanın onaylı bağlantıdaki rolünü (temas alanı, sınırlama ve yük yolu) doğrulamak içindir. Bir malzemenin iletken olmaması onu yapısal olarak uygun kılmaz.
Emicilik, mekanik uygunluğun yanı sıra gözden geçirilecek başka bir malzeme özelliğidir: bir yalıtım bileşeni belirtilirse, emici olmayan malzemeler arayüzde su tutma riskini azaltırken, emici elyaf veya kağıt yıkayıcılar, nemi tam olarak bağlantı noktasının tolere edemeyeceği yere çekebilir.
Bir Bariyer Suyu Dışarıda Tutabilir veya Tutabilir
Suyu bir arayüzden uzak tutan bir conta veya yalıtkan, suyu başka bir arayüzde tutabilir. Nem, bir pedin altından veya alüminyum üzerindeki bir kaplama kenarından geçip orada durursa (oksijensiz ama hala ıslak), alüminyum yerel olarak aktif hale gelebilir ve paslanabilir. Bu, durgun ceplerdeki lapa korozyonunun ardındaki hapsolmuş nem mekanizmasıdır. Suya erişim ve su tutma, elektriksel ayırmadan ayrı kontrollerdir ve bir bağlantı birinden geçerken diğerinde başarısız olabilir.
Yanıt, tasarımcının korumayı amaçladığı arayüzler (soyulan yüzler, bağlantı elemanları geçişleri ve yalıtım parçasının altındaki herhangi bir arayüz) boyunca malzemeler ve çevre ile uyumlu bir su kontrolü detayıdır. Diş işlemleri, yağlama ve sıkma birbiriyle etkileşim içindedir: Diş üzerindeki bir bileşik sürtünmeyi ve dolayısıyla ön yükü değiştirebilir, dolayısıyla bu seçimlerin daha fazla sızdırmazlık maddesinin daha iyi olduğunu varsaymak yerine bağlantı elemanı ve sızdırmazlık özelliklerine uygun olması gerekir. Yatak takımlarının görünür bir şekilde sıkılması, yatak takımının uygulandığını kanıtlıyor; sürekli bir yalıtımın, yapısal desteğin veya elektriksel izolasyonun kanıtı değildir.
Kaplama dikkatli bir notu hak ediyor. Kaplama tamamlanmamışsa elektriğe karşı hassas olan tarafın kaplanması saldırıyı yoğunlaştırabilir, çünkü bağlı daha büyük bir katodun yanında küçük bir açık alan bırakan bir çizik, küçük bir anot durumu yaratır. Ama hangi tarafın hangisi olduğu önemli. Yalnızca alüminyum kaplama - anodik taraf - kaplamanın hasar gördüğü yerde küçük bir açıkta anot bırakır. Paslanmaz kısmın (katodik tarafın) kaplanması, etkili katot alanını azaltabilir. Bunlar simetrik değildir: paslanmaz katot üzerindeki kaplamanın hasar görmesi alüminyum anot oluşturmaz. Kaplama, açıkta kalan alanın dengesini değiştirir; bu tek başına bir çözüm değildir ve sağlam kalmasına bağlıdır.
Eksiksiz Bir Arayüz İncelemesi
Yalnızca taban pedinin kontrolü, hala canlı bir iletken yol veya ıslak bir cep taşıyan bağlantı noktalarını geçme eğilimindedir. Tablo bir başarılı/başarısız standardı değil, bir inceleme yardımcısıdır; her cevap, belirli bir bağlantı için bir mühendislik kararı olarak kalır.
| Arayüz veya yol | Çözülmesi gereken soru | Kısmi bir kontrolün kaçırdığı şeyler |
|---|---|---|
| Faying yüzleri (tabandan alüminyuma) | Temas eden yüzler gerçekte amaçlanan metalik olmayan arayüzle ayrılmış mı ve yük altında yerinde kalıyor mu? | Doğru görünen ancak kenarının ötesindeki bir rondela yatağı tarafından ezilen, yerinden çıkan veya baypas edilen bir ped. |
| Cıvata geçişi | Sap alüminyum duvara dayanabilecek düz bir delikten geçiyor mu? | Hiçbir taban pedinin kesemeyeceği iletken bir sap teması. |
| Etkileşim sağlanan konular | Dişler, manşonlu bir boşluk deliğinden geçmek yerine doğrudan alüminyuma mı kesiliyor? | Bir deliğin etrafındaki manşonun alüminyuma vidalanan bir ipliği izole etmemesi. |
| Rulman ve izolatör | Yalıtım parçası birleşim yerinin temas ve yük koşullarını hasar görmeden taşıyor mu? | Yalnızca elektrik direnci için seçilen, daha sonra kullanım sırasında ezilen veya başka şekilde hasar gören bir yalıtkan. |
| Islak cep ve kaplama | Su tabana, yastığa veya kaplama kenarına ulaşıp altına yerleşebilir mi? | Su, eklemin onu dışarıda bırakması gerektiği yerde bile oksijenden yoksun bir cepte tutuldu. |
| Denetim erişimi | Kurulumdan sonra bağlantı incelenebilir mi veya yeniden kontrol edilebilir mi? | Durumu artık doğrulanamayan kapalı bir montaj. |
Sadece "316 Plus Naylon" Değil, Bağlantı Yerini Belirleyin
"Naylon ped üzerinde 316 paslanmaz" bir bağlantıyı değil iki malzemeyi tanımlar. Bir inşaatçının, OEM tasarımcısının veya satın alma incelemecisinin ihtiyaç duyduğu şey, tüm ataşmanların spesifikasyonudur: çizim ve malzeme çifti; elektriksel ayırmanın nerede amaçlandığı ve her bir iletken yolun nasıl ele alındığı; Hangi parçanın yük taşıdığı ve hangisinin yalnızca yüzleri ayırdığı da dahil olmak üzere her bir bileşenin mekanik sorumlulukları; ve tasarımın korumayı amaçladığı arayüzler için su kontrolü ve erişim gereksinimleri. Yazılınca boşluklar görünür hale gelir; Varsayalım ki her bir taraf farklı bir zihinsel model sunuyor.
Elektriksel ayırmanın gerçekten gerekli olduğu durumlarda, resmi olmayan bir uygulama olarak değil, tanımlanmış bir konuma sahip bir mühendislik talimatı olarak çizimde yer alır. Bu tartışma yalnızca su üstü donanım bağlantılarını kapsamaktadır. Elektriksel bağlantı ve anot sistemleri güvenlik açısından önemlidir ve ayrı ayrı ele alınır: gerekli topraklama veya süreklilik yolu, yerel izolasyon için hiçbir zaman kesintiye uğratılmamalıdır ve bağlantı veya anot tasarımında yapılacak herhangi bir değişiklik, ilgili geminin nitelikli mühendislik incelemesine tabidir. Nihai donanım, destek ve yük yolu tasarımı, gemi yapısına, donanım üreticisinin talimatlarına ve nitelikli mühendislik veya gemi mimarisi incelemesine bağlıdır.
Genel denizcilik donanımı için (takmalar, menteşeler, raylar ve bu bağlantıların hizmet verdiği bağlantı parçaları)denizcilik donanım kataloğuaday bağlantı parçalarının belirlenmesi için bir başlangıç noktası sunar. Bir izolasyon kitinin evrensel olarak uygun olduğu düşünülmemelidir; Karışık malzemeli bir derz için izolasyon ve su kontrolü detayı, o derzin kendi onaylı tasarımından gelmelidir. Temel mekanizmaların endüstri-kurum perspektifinden daha kapsamlı bir teknik incelemesi için,İngiliz Paslanmaz Çelik Birliğiilgili korozyon mekanizmalarına genel bakış sağlar.
